سنگ‌ نگاره آنوبانینی

نقش برجسته یا سنگ‌نگاره آنوبانینی یک اثر باستانی و ارزشمند به شمار می‌آید و حدود 2000 سال قدمت دارد. این اثر ارزشمند به یکی از اقوام باستانی ایران به نام لولوبی یا لولویان تعلق دارد که از حدود 4000 سال پیش از میلاد و پیشتر از آریایی‌ها، در استان کرمانشاه، بخش‌هایی از کردستان و آذربایجان سکونت داشتند. مطرح‌ترین رهبر لولوبیان، شاه آنوبانی‌نی بود و در نقش برجسته مذکور، شمایلی از او را می‌توان مشاهده کرد. در این نقش برجسته شاه آنوبانینی پای خود را روی پیکر اسیری گذاشته است و از ایزدبانوی اینانا، دو اسیر دیگر را طلب می‌کند؛ بالای سر او هم ستاره ایشتار به چشم می‌خورد. در قسمت پایینی سنگ‌نگاره هم 6 اسیر برهنه و دست‌بسته دیده می‌شوند. 

در گوشه‌ای از این نقش برجسته هم کتیبه‌ای به زبان اکدی نوشته شده و این مطلب را نقل می‌کند: 

• آنوبانی‌نی پادشاه توانا، پادشاه لولوبی نقش خود و نقش الهه ایشتار را در کوه باتیر رسم کرد ‌است. آن کس که این نقوش و این لوح را محو کند، به نفرین و لعنت آنو، آنوتوم، انلیل، نین‌لیل، ادد، ایشتار، سین و شمش گرفتار و دودمانش بر باد رواد.

این اثر ارزشمند در 120 کیلومتری کرمانشاه قرار دارد و در حال حاضر، داخل حیاط یک مدرسه و بر روی صخره‌ای به ارتفاع 35 متر قرار گرفته است؛ مساله‌ای که باعث شده میراث فرهنگی نتواند اقدامی برای حفظ و نگهداری این اثر ارزشمند انجام دهد و زیر ساخت مناسبی برای بازدیدکنندگان فراهم کند. حتی نام این سنگ‌نگاره در فهرست میراث ملی کشورمان نیز به چشم می‌خورد.