چشمه علی شهر ری

چشمه علی، چشمه ای هزاران ساله است که به گفته برخی، از دلایل شکل گیری تمدن در شهر ری محسوب می شود. در گذشته این چشمه را سورین یا سورنا می خواندند؛ عناوینی که می گویند به دودمانی در دوره اشکانی و ساسانی مربوط می شوند و شاید هم به سرداری از دوره اشکانی اشاره داشته باشند. به هر حال با آمدن اسلام، این نام به چشمه علی تغییر پیدا کرد. 

در کنار این چشمه یک سنگ نوشته متعلق به فتحعلی شاه قاجار قرار دارد. این شاه قاجاری با دیدن سنگ نگاره های تخت جمشید، تصمیم گرفت نام خود را در مکانی از پایتخت که رفت و آمد زیادی دارد حکاکی کند. در آن زمان چشمه علی از مناطق محبوب بود و بازاری ها و دیگر ساکنان تهران به این مکان می آمدند و فرش های شان را می شستند. آنها باور داشتند که اگر فرش های شان را با آب این چشمه بشورند تمیزتر و شفاف تر می شود. به همین خاطر فتحعلی شاه به هنرمندان دربار دستور داد تا نقشی از وی بر روی یکی از دیواره های چشمه علی حک کنند.

امروزه این مکان نقش یک تفرجگاه را دارد و در فصول گرم میزبان کودکان و نوجوانانی می شود که برای فرار از کرمای هوا در آن به آبتنی و آب بازی می پردازند و لحظات شادی دارند. البته مردم هنوز هم برای شستن فرش های شان به کنار این چشمه می آیند و این رسم دیرین را زنده نگه داشته اند.

از دیگر دیدنی های مربوط به چشمه علی باید "باروی ری" را نام برد. باروی ری، یک دیوار دفاعی بود که در زمان حکومت اشکانیان، دورتادور شهر تاریخی ری را در بر می گرفت. امروزه فقط 3 کیلومتر از بقایای این بارو باقی مانده است که تنها قسمتی از آن که بازسازی شده بالای دیواره چشمه علی قرار دارد.