مدرسه تاریخی دارالفنون

امیرکبیر نامی آشنا در تاریخ است که حتی اگر اهل مطالعه تاریخ هم نباشید قطعا با او و خدماتی که وی در طی سال‌های صدارتش انجام داده آشنا هستید. میرزا محمد تقی خان فراهانی ملقب به امیرکبیر از نوادر و مردان بزرگ تاریخ معاصر ایران بود؛ وی پس از سفر به کشور روسیه پی به نیاز کشور به آموزش عالی برد و در صدد تاسیس مدرسه‌ای برآمد اما هرگز نتوانست شاهد تاسیس آن باشد. دارالفنون در ششم دی ماه 1230 و درست 13 روز پیش از قتل امیرکبیر با حضور ناصرالدین شاه، صدراعظم جدید آقاخان نوری، گروهی از معلمان و دانشمندان ایرانی و اروپایی با 30 دانش‌آموز افتتاح شد.

امیرکبیر ساختمان مدرسه را شخصا و با مشورت با ناصرالدین شاه در مجاورت کاخ‌های سلطنتی و در مکانی که سربازان آموزش نظامی می‌دیدند، انتخاب کرد. در ابتدا امیرکبیر نامی برای این مدرسه انتخاب نکرده بود اما در آخرین نامه‌ای خود به سفیر ایران در روسیه برای جذب استادان اروپایی، از این بنا به عنوان مدرسه نظامیه نام برده بود که در نهایت نام دارالفنون برای آن برگزیده شد. محمدتقی نقاش، معمار این ساختمان، براساس طرح عمارت سربازخانه‌ ولیچ انگلیس، در سال 1230 بخش شرقی مدرسه را ساخت. سال 1308 به دستور اعتمادالدوله، وزیر وقت معارف، بنا قدیمی تخریب و ساختمان فعلی با نقشه مهندسی روسی ساخته شد. مدرسه در محدوده طرح ترافیک قرار گرفته بنابراین بهتر است از وسایل حمل و نقل عمومی مانند مترو و اتوبوس استفاده کنید که نزدیک‌ترین ایستگاه مترو، امام خمینی (ره) است.