سفید رود

سفیدرود یا سپیدرود بزرگ‌ترین رود شمال ایران و دومین رود بلند ایران پس از رود کارون به شمار می‌رود. این رود که در به زبان گیلکی به آن اسپی بیه یا اسپی رو نیز می‌گویند، از ترکیب دو رود شاهرود و قزل اوزن که در شهر منجیل به هم می‌پیوندند شکل می‌گیرد و شاخه اصلی آن پس عبور از شهرستان رودبار، شهرستان رشت، شهرستان آستانه اشرفیه در پارک ملی بوجاق به دریای خزر می‌ریزد. برخی از اوستاشناسان سفید رود را همان رود دائیتی در اوستا می‌دانند.

رودخانه سفید رود علاوه بر آنکه در پیدایش تمدن و اقتصاد منطقه‌ موثر بوده عامل مهمی نیز در پدید آمدن دو ناحیه تاریخی آن سوی رودی و این سوی رودی یا بیه‌پس و بیه‌پیش بوده است؛ با توجه به اهمیت این رود بسیاری از جغرافی‎‌دانان اسلامی و سفرنامه‌نویسان در منابع خود از آن نام برده‌اند. سفیدرود بستری مناسب برای رفتینگ دارد و درجه سختی آن بین 2 تا 3 است در نتیجه رودی مناسب برای رفتینگ خانواده و مبتدی به شمار می‌رود.

در ناحیه دهانه رودخانه سفیدرود تا سد سفیدرود و سر شاخه‌های قزل‌اوزن و شاهرود، ۴۵ گونه و زیرگونه ماهی متعلق به ۳۶ جنس و ۱۷ خانواده شناسایی شده که در بین ماهی‌های مهاجر عمده‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از: اوزون برون، تاس ماهی، ماهی سفید، کپور معمولی، سس ماهی، لای ماهی، اسبله، سفید کولی، شاه کولی، سیاه کولی و البته ماهی‌های خانواده کپور بیشترین فراوانی را به خود اختصاص داده‌اند. 

متاسفانه احداث بی‌ضابطه سدهای متعدد در بالادست و رودخانه‌های قزل اوزن و شاهرود کم‌آبی شدید سفید رود را در پی داشته؛ همچنین وارد شدن فاضلاب انسانی و خانگی، پساب صنعتی و بیمارستانی، سموم و کودهای کشاورزی به این رود موجب آلودگی آن شده است.