آرامگاه شيخ ابومسعود رازی اصفهان

شیخ ابومسعود رازی یکی از  دانشمندان و به گفته برخی صوفیان قرن سوم هجری قمری است که پس از درگذشت وی و در دوران  سلطان يعقوب آن قويونلو، در محلی که قبلا خانقاه بود و شیخ ابومسعود در آنجا به ارشاد و هدایت مردم می پرداخت برای او آرامگاهی ساختند؛ بنایی که شامل چهارسو و حمام و باغ بسيار بزرگ می شود. این محل به خانقاه شيخ ابومسعود رازی يا بقعه مسعوديه نیز شهرت دارد و در گذشته‌های دور به عنوان قبرستان عمومی اصفهان هم کاربرد داشته است. این بنا که یادگاری از دوره تیموریان در اصفهان است بعد از بازسازی در بهمن 1390 به عنوان خانه انقلاب اسلامی و ولایت به فعالیت خود ادامه می‌دهد.

سردر بنا که شاخص‌ترین قسمت آن است، معماری، خطاطی و هنر دوران آق قويونلوها را نشان می‌دهد و شامل کتیبه‌ای است كه با كاشی مينایی تزئین شده و از شکوه و زیبایی بقعه سخن می‌گوید. کتیبه مذکور با زمینه آبی در دو سطر و به خط ثلث نوشته شده است. کاتب این کتیبه کمال‌الدین بن شهاب یزدی بوده و محققین با بررسی این کتیبه‌ها متوجه شدند، این نوع کاشی‌کاری الهام بخش بسیاری از کاشی‌کاران اصفهان بوده است. یکی دیگر از بخش های قابل توجه این بنا، سرداب آن است که قبر شیخ نیز در آن قرار دارد که البته امروز اثر زیادی از آن باقی نمانده است. درِ این سرداب همیشه به روی شما باز است و گاهی میزبان مراسم مذهبی نیز می‌شود. داخل این بنا بدون شک شما را به تحسین وا می‌دارد؛ گچبری‌های زیبا به رنگ سفید و آبی که فضایی آرامش‌بخش به وجود آورده اند.

خوب است بدانید علاوه بر شیخ ابومسعود رازی، مدفن یکی دیگر از نامداران اصفهان به نام حافظ ابونعيم از مورخان و محدثان بزرگ نیز در این محل قرار دارد.

این بنا در تاریخ ۲۲ آذر ۱۳۱۳ با شماره ثبت ۲۱۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.