آرامگاه واله اصفهان

آقا محمدکاظم واله از شعرا و خوشنویسان اواخر دوره زندیه و اوایل دوره سلطنت فتحعلی شاه قاجار بود که سنگ قبر خود را با خط خوش نستعلیق در زمان حیاتش نوشت؛ اثری که یکی از نفیس‌ترین سنگ‌های مرمری کتیبه‌دار اصفهان محسوب می‌شود. این خطاط و شاعر در حدود سال‌های 1145 تا 1150 هجری قمری در اصفهان چشم به جهان گشود و برای ادامه تحصیلات به عراق رفت و به مقام استادی در هنر خطاطی رسید. واله در خطوط نستعلیق، تعلیق و ناخنی (نوعی خط بدون مرکب) سرآمد خوشنویسان زمان خود بود. واله اصفهانی پس از بازگشت به اصفهان ابتدا حجره‌ای برای خود مهیا کرد و پس از ساخت تکیه والهیه به آنجا رفت. در قسمت غربی تکیه، اتاق هایی را خواهید دید که محل اقامت و عبادت آقا محمدکاظم واله بوده است.

وی علاوه بر خطاطی و شعر، در فنون عربی، ادبی، حکمت، عرفان و ریاضی نیز علم و دانش کافی داشت. او از جمله افرادی بود که در زمان سلطنت فتحعلی شاه در میان رجال از جایگاه و احترام ویژه‌ای برخوردار بود. وی سرانجام در سال 1299 چشم از جهان فرو بست و در تکیه والهیه (واله)، در مجاورت مسجد رکن الملک و در داخل مجموعه تاریخی تخت فولاد (قبرستان قدیمی اصفهان) به خاک سپرده شد. آرامگاه او در همان سال مرگش و به دست حاج محمدحسین خان صدراصفهانی (سومین صدراعظم فتحعلی شاه) ساخته شد و پس از آن بارها مورد بازسازی قرار گرفت. از جمله زیبایی‌های این بنا می‌توان به کاشی‌کاری و درختان سرسبز محوطه که فضایی آرام را خلق کرده‌اند، اشاره داشت.

این بنای تاریخی در سال 1382 در فهرست آثار ملی ایران، به ثبت رسید.