آرامگاه میرعماد اصفهان

میرعماد حسنی قزوینی، از بزرگترین و مشهورترین خوشنویسان خط نستعلیق است که در سال 961 هجری قمری چشم به جهان گشود. خط وی در زمان زندگانیش نه تنها در ایران و دربار صفوی شهرت داشت بلکه در دربار گورکانیان هند و پادشاهان عثمانی نیز شهره‌ خاص و عام بود و ثروتمندان بسیاری برای خریدن آثار او هزینه‌های گزافی می‌پرداختند. در سال 1024 هجری قمری، شاه عباس صفوی، میرعماد را به پیروی از مذهب تسنن متهم کرد و دستور داد وی را به قتل برسانند. پس از مرگ، او را در صحن یک مسجد تاریخی در اصفهان، معروف به مسجد مقصودبیک یا مسجد ظلمات به خاک سپردند و آرامگاهی برایش بنا کردند. این مسجد در حوالی میدان نقش جهان در گوشه‌ای دنج و آرام جای گرفته است. هنگامی که وارد این بنا می‌شوید، در مقابل درب ورودی، آرامگاه میرعماد را می‌بینید. سنگ قبر میرعماد، هیچ کتیبه ای ندارد؛ اما بر مزار وی یک قطعه سنگ مرمر به چشم می‌خورد که به طور عمودی به دیوار نصب شده است. بر حاشیه این سنگ، عبارات و اشعاری به چشم می خورند.

جالب است بدانید از آنجا که میرعماد پیش از طلوع خورشید و در تاریکی کشته شد، این مسجد در میان اهالی به ظلمات معروف شد. 

بنای این آرامگاه در تاریخ ۲۲ آذر ۱۳۱۳ با شماره ۲۲۱ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

در آخر ذکر دو نکته ضروری است؛ یک آنکه برخی با توجه به داستان‌های تاریخی ادعا می‌کنند که این مقبره، نمی‌تواند آرامگاه میرعماد باشد؛ موضوعی که میراث فرهنگی اصفهان آن را رد می‌کند و تاکید دارد که این مقبره متعلق به میرعماد است. نکته دیگر اینکه گویا مسجد مقصودبیک متولی دارد که تنها با نشان دادن مجوز از میراث فرهنگی، اجازه ورود به بنا و بازدید از مقبره را به شما می‌دهد؛ نکته ای نامشخص، تعجب‌برانگیز و عجیب در مواجه با یک بنای تاریخی. این در حالی است که ساعت بازدید از این بنا بدون محدودیت و 24 ساعته اعلام می‌شود.