روزها و شب ها در پی هم می آیند و می روند، بهار و تابستان با همه ی سرسبزی هایشان می گذرند و پاییز با لباس هزار رنگش قدم به هستی می گذارد. اما این پادشاهی آنقدرها هم ماندگار نیست و بالاخره به پایان می رسد. به هنگام وداع با پاییز دخترکی به نام یلدا سایه ی سیاه گیسوانش را بر زمین پهن می کند تا این پادشاه هزار رنگ را بدرقه نماید و به استقبال سپیدی برف زمستان برود. همین وداع و درود کمی طول می کشد و بر درازای آخرین شب پاییزی می افزاید.

یلدا دلش می خواهد فرصت بیشتری داشته باشد تا یک دل سیر پاییز را نگاه کند و تمام رنگ هایش را به خاطر بسپارد. از سوی دیگر باید به گرمی از زمستانی که نامش با سردی آمیخته شده است، استقبال کند تا او هم سپیدی و یک رنگی خود را بر زمین بنشاند. سایه ی موهای بلند یلدا بر زمین می افتد و طولانی ترین شب سال را رقم می زند. اما تنها دقایقی طولانی تر...

همین چند دقیقه بهانه ای شده تا باهم بودن را جشن بگیریم و لذت ببریم از این تغییر فصل...

همه ی تلاشمان را می کنیم تا کنار عزیزانمان این طولانی ترین شب را به بهترین و گرم ترین شکل بگذرانیم . انار خندان با آن دانه های کوچکش، طعم دیگری به این شب می دهد. غزلیات حافظ حال و هوای دیگری برایمان به ارمغان می آورد و هندوانه ای سرخ کاممان را شیرین می کند. همه و همه خبر از لحظات زیبای با هم بودن در این شب می دهند و خاطره ای به یاد ماندنی را برایمان رقم می زنند.

کارناوال می خواهد تصاویری از این جشن باستانی ایرانی را برایتان به نمایش بگذارد تا حس خوب حال و هوای یلدایی را با شما شریک شود...

با ما همراه باشید ....