اقامتگاه بوم‌گردی ترلان ( اتاق 4 ) اسدآباد

‫‫اجاره روزانه و ماهانه ترلان ( اتاق 4 )، 10 متر برای 2 نفر به همراه 2 نفر اضافی در شهر اسدآباد با تضمین بهترین کیفیت و قیمت در کارناوال

این اقامتگاه دو طبقه است که قدمت طبقه اول آن نامشخص و طبقه دوم آن حدود ۴۰ سال است. پوشش سقف تیرچوبی و تخته کوبی شده است، در طبقه همکف علاوه بر پوشش تیر چوبی "طاق‌‌های خشتی" و "زاغه‌‌های دست کند" نیز وجود دارند که بسیار مورد توجه میهمان‌‌ها و بازدیدکنندگان است. این مجموعه دارای دو حیاط و دو بالکن (ایوان) است که علاوه بر مجزا بودن ورودی اتاق‌‌ها، با اتاقی که به عنوان آشپزخانه سنتی مورد استفاده قرار می گیرد مرتبط می شوند. ایوان‌‌های اقامتگاه مشرف به کوه و درختان سربرآورده از رودخانه‌‌اند که از جلوه‌‌ای خاص برخودارند، با توجه به عبور رودخانه از جنوب روستا و اقامتگاه، که موجب خنکی در فصل گرما بوده و همچنین ضمن مشاهده پرواز پرندگان مختلف بر روی روستا مانند چلچله‌‌ها، مرغ مگس‌‌خوار و قرقی صدای دیگر پرندگان مانند مرغ آمین (در شب)، کبک و بلبل نیز از اقامتگاه به‌‌راحتی شنیده می‌‌شود. دسترسی این اقامتگاه به رودخانه، چشمه‌‌ها، درخت گردوی ۷۰۰ساله، درختان مقدس پیراسماعیل، باقی‌‌مانده آسیاب‌‌های قدیمی، آب‌‌گیر بیوک گل، آبشارهای مختلف در مسیر رودخانه و همچنین نزدیکی به شهر (۲کیلومتر)، که مسیر آن کامل آسفالته است، از دیگر ویژگی‌‌های این اقامتگاه است. مردم روستای ترخین‌‌آباد به زبان ترکی صحبت می‌‌کنند ضمن اینکه همه بچه‌‌ها و بزرگترها کاملا به زبان فارسی مسلط و برخی نیز با زبان کردی آشنایی دارند. غذای رایج و ویژه این روستا که در اقامتگاه هم برای میهمان‌‌ها تهیه می‌‌شود "آش اوماج" است که با سبزی خودرو "بولاغ اوتی" پخته می‌‌شود که مزه تند و ویژه‌‌ای دارد. آش غازیاقی، کشک بادمجان با گردوی مفصل و آبگوشت این اقامتگاه بسیار مورد استقبال میهمانان بوده است. دره سرسبز ترخین آباد که باغ‌‌های میوه‌‌ مختلفی را در خود جای داده از گذشته‌‌های دور مورد توجه گردشگران بوده است. قرارگیری روستای ترخین آباد در مسیر منطقه ویژه گردشگری ملحمدره و عبور جاده ملحمدره از میان باغ‌‌ها هم فرصتی برای لذت بردن برای میهمان فراهم می‌‌کند و هم فرصتی برای خرید محصولات باغی است. نکته قابل توجه در این مجموعه جمع‌‌آوری لوازم و ابزارهای زندگی، کشاورزی و باغبانی است که می‌‌توان از این اقامتگاه به عنوان موزه‌‌ای روستایی نام برد ضمن اینکه بیشتر وسایل جنبه "کاربردی" داشته و میهمان‌‌ها می‌‌توانند روش زندگی نسل‌‌های گذشته را از نزدیک لمس کنند. نکته دیگر در معماری روستاست که نسبتا پلکانی بوده و تقریبا به شکل سنتی باقی مانده و کمتر دست‌‌خوش تغییر شده است، علاوه بر این وجود زاغه‌‌های دست کند متعدد و بسیار عجیب از پتانسیل‌‌های این روستاست. از صنایع دستی این روستا می‌‌توانیم به قالی‌‌های دستباف با نقشه و کیفیت بسیار بالا، گلیم، موج و کیسه بافی اشاره کنیم که در بعضی منزل‌‌ها همچنان بافته می‌‌شود.