آرامگاه ابوالقاسم میرفندرسکی اصفهان

مولانا ابوالقاسم بن ابوطالب میرحسینی فِندِرسکی، که به اختصار میرفندرسکی خوانده می‌شود حکیم و دانشمند بنام مکتب اصفهان در دوره صفوی است که در 970 هجری قمری به دنیا آمد. وی فرزند یکی از حکمای طراز اول اصفهان بود و شهرت زیادی در ریاضی، کیمیا، فنون و عجایب و... داشت. زهد و پارسایی، تیز هوشی، شجاعت اخلاقی و وارستگی، برخی از ویژگی‌های اخلاقی او بود. ابوالقاسم در سال 1050 هجری قمری چشم از جهان فرو بست و پیکر وی، طبق وصیت خودش در مدرسه محل تدریسش (مدرسه میر)، که امروز به تکیه میرفندرسکی یا تکیه بختیاری‌ها، شهر دارد به خاک سپرده شد. این تکیه در قبرستان قدیمی، وسیغ و تاریخی شهر اصفهان، یعنی تخت فولاد قرار دارد.

درمقبره میرفندرسکی در فضای باز و رو به تابش مستقیم نور خورشید، در صحن تکیه، روی سکو بزرگی قرار دارد. برخی بر این عقیده هستند که این تکیه در گذشته محل اجتماع درویشان و خانقاه بوده و قدمت آرامگاه را، دوران قبل از میرزا ابوالقاسم میرفندرسکی می‌دانند. در بخش‌هایی از تکیه شاهکارهای خوشنویسی میر عماد، هنرمند خطاط، به چشم می‌خورد و از آنجا که میرعماد قبل از میرزا زندگی می‌کرده، این باور که قدمت تکیه به دوران قبل از میرزا بازمی‌گردد را قوت می‌بخشد. همچنین خوب است بدانید که برخی از بزرگانِ ایلِ بختیاری همچون سردار اسعد بختیاری (ایلخان معروف و روشنفکر هفت‌لنگ بختیاری و از شخصیت‌های اصلی انقلاب مشروطه)، نجفقلی صمصام السلطنه (از سران ایل بختیاری و دو دوره رئیس‌الوزرای ایران) و بی‌بی مریم بختیاری (مبارز انقلاب مشروطه و دارنده بالاترین مدال شجاعت کشور آلمان) نیز در این تکیه دفن شده‌اند. 

فضای این مجموعه تاریخی، بسیار زیباست؛ در محوطه یک حوض به چشم میخورد که در کنار پنجره های اُرسی مقبره و شیشه های رنگی‌اش، فضای دیدنی ایجاد کرده اند. علاوه بر خطاطی‌های زیبا، گچ‌بری‌های دیدنی و مقرنس‌کاری‌های چشم نواز نیز از ویژگی‌های این بناست. بعلاوه درخت خشکیده و کهن سال با قدمتی حدودا 400 یا 500 ساله در ضلع شرقی محوطه، تزئینات زیبا و چشم نواز اتاق‌های آرامگاه، سقاخانه و همین طور چاه آبی که در محدوده آرامگاه خوانین بختیاری وجود دارد، حال و هوای خاصی را به این مکان بخشیده‌اند. 

بنای تکیه در تاریخ ۱۶ تیر ۱۳۶۴ با شماره ثبت ۱۶۷۶ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.