نقد و بررسی کارناوال

اطلاعات کلی

مسیریابی و جاذبه های نزدیک

نقد و بررسی کاربران

  • Address : Tangeh vashi, Jilzjand village, Firuzkuh Road, Tehran, Iran
  • آدرس : ایران، تهران، جاده فیروزکوه، جاده واشی، پس از روستای جلیزجند، تنگه واشی
  • ساعت دسترسی : امروز یکشنبه 24 ساعته
    شنبه : 24 ساعته
    یکشنبه : 24 ساعته
    دوشنبه : 24 ساعته
    سه‌شنبه : 24 ساعته
    چهارشنبه : 24 ساعته
    پنج‌شنبه : 24 ساعته
    جمعه : 24 ساعته
  • هزینه : ورودی سواری 7,000 تومان , ورودی موتورسیکلت 2,000 تومان , ورودی ون و مینی بوس 25,000 تومان
  • امتیاز کارناوال : 3.5
  • سطح هزینه : ارزان $
  • مدت پیشنهادی بازدید : 3 تا 6 ساعت
نقد و بررسی تخصصی کارناوال

تنگه واشی فیروزکوه | پا به پای آب‌های خنک در تابستان

هزار و یک داستان دارد اینکه چرا قاجارها تهران را برای پایتختی انتخاب کردند و بعدها چطور این روستای کوچک به بزرگ‌ترین شهر ایران تبدیل شد. نمی‌دانیم آن روزها که شهر پر از برج‌ها، خیابان‌ها، خودروها و کارخانه‌ها نبود تابستان‌های تهران چه قدر گرم بوده‌اند؛ اما تاریخ می‌گوید تهران از همان روزی که تهران بوده تابستان گرمی داشته و اهالی‌اش در هوای گرم، به سمت روستاهای شمیران به ییلاق می‌رفته‌اند. وقتی اهالی می‌توانند بروند چرا شاه قاجار نرود؛ محله‌های شمیران را که بگردیم از نیاوران تا بالای کو‌ه‌های شمال شهر و در ادامه تا روستای شهرستانک در ارتفاعات البرز، خیلی جاها ردپایی از شاهان قاجار پیدا می‌شود که در این مناطق خوش آب و هوا کاخ ساخته‌اند یا به شکار و تفریح رفته‌اند. حالا سوال این است که با بزرگ‌تر شدن شهر و گرم‌تر شدن هر روزه اش، اهالی 8 میلیونی پایتخت کجا می‌‌توانند چند ساعتی خنک شوند؟

در پاسخ به این سوال ما هم راهی شمال استان و جاده فیروزکوه می‌شویم. مقصد امروز ما زمانی شکارگاه فتحعلی‌شاه قاجار بوده‌ است. البته امروز دیگر نه از شکار خبری هست نه از آن طبیعت بکر؛ اما خیال‌تان راحت، به جایی می‌رویم که به اندازه کافی خنک باشد. جایی که خاطره خنکایش کل تابستان در دل‌تان بماند. با کارناوال به تنگه واشی بیایید و تفریحی متفاوت و دلچسب را تجربه کنید.

تنگ واشی | Photo by : Unknown
Photo by : Unknown
تنگ واشی ابشار | Photo by : Unknown
Photo by : Unknown

چرا تنگه واشی؟


  •  جایی خنک در نزدیکی تهران است که می‌توان از گرمای تابستان به آن پناه برد. 
  • پیاده روی درون رودخانه‌ای کم عمق را در طول مسیر تجربه می‌کنید.
  • فرصت آب‌بازی، پیاده‌روی و طبیعت‌گردی در یک روز را خواهید داشت.
  • یکی از سه کتیبه به جا مانده از دوره قاجار را در بخشی از مسیر خواهید دید.
  • آبشاری زیبا و دوست‌داشتنی در پایان مسیر انتظار شما را می‌کشد.
دشت ساواشی | Photo by : Unknown
Photo by : Unknown
تنگ واشی | Photo by : Unknown
Photo by : Unknown
تنگ واشی | Photo by : Unknown
Photo by : Unknown

آشنایی با تنگه واشی فیروزکوه | جایی خنک و پرهیجان

تنگ یا تنگه واشی این روزها از شناخته‌ شده‌ترین تفریحگاه‌های اطراف تهران است که در تعطیلات تابستان جمعیت زیادی را به سوی خود می‌کشاند.

تنگه واشی در واقع شامل دو تنگه است؛ تنگه اول "واشی" نام دارد و دومی "سا". در میان این دو تنگه نیز یک دشت پهناور قرار گرفته که به آن دشت ساواشی می‌گویند. مسیر پیاده روی شما از تنگه واشی به طول 250 متر آغاز می‌شود تا به دشت برسید. سپس طول حدودا 2 کیلومتری دشت را می‌پیمایید تا وارد تنگه دوم یعنی سا شوید و سرانجام پس از 800 متر، تنگ سا به یک آبشار منتهی می‌شود. در طول مسیر از میان دیوارهای بلند سنگی عبور می‌کنید جوری که گاهی آسمان دیگر دیده نمی‌شود.

 شاید هنگام خواندن این مطلب برای‌تان سوال پیش بیاید که تنگ درست است یا تنگه؟ تنگ دره‌ای است که بسیار عمیق و باریک باشد. دیواره‌های تنگ تقریبا عمودی هستند، شیب بسیار زیادی دارند و جوری به هم نزدیک شده‌اند که با شکل معمول دره‌ها کاملا متفاوت است. تنگه به باریکه‌ای از آب می‌گویند که دو دریای مجاور را به طور طبیعی به یکدیگر وصل کند مانند تنگه هرمز. نام دیگر تنگه باب است مثل باب المندب. در ادبیات روزمره به اشتباه واژه تنگه را برای هر دو پدیده طبیعی به کار می‌برند و از آنجا که اشتباه بسیار رایجی است و افراد برای جستجو از هر دو حالت آن استفاده می‌کنند در این نوشته هر دو شکل را به کار برده‌ایم؛ اما شما هم مثل ما بدانید که شکل صحیح آن تنگ واشی است.

این طبیعت زیبا در 3 اسفند سال 1353 با شماره 1025 در فهرست آثار طبیعی ملی ثبت شد. عجیب اینجاست که در مهرماه سال 91 نیز مجددا بدون ثبت حریم حفاظتی، باردیگر به عنوان اثر ملی به ثبت رسید.

پیمودن تنگ واشی مناسب چه کسانی است؟

در مجموع پیمودن این تنگ کار دشواری نیست و کودکان از حدود هشت نه سالگی نیز می‌توانند به تنگ واشی بروند؛ اما برای کسانی که دارای آسیب دیدگی در مچ پا و یا ناتوان از حفظ تعادل در جریان آب هستند این امکان وجود دارد که با کرایه کردن اسب و قاطر از تنگ بگذرند.

همان طور که گفتیم در این مسیر کم و بیش خیس خواهید شد بنابراین بسیار مهم است که اشیای همراه‌تان را تا جای ممکن کم کنید و آنها را با کیسه‌های ضدآب بپوشانید. اگر ضرورتی ندارد کیف، تلفن همراه و حتی عینک آفتابی و طبی را همراه خود نبرید زیرا احتمال افتادن آنها در آب و از میان رفتن‌شان وجود دارد. هرچه سبک‌تر باشید حرکت در جریان آب برای‌تان آسان‌تر است. بهتر است کسی دیگر همراه‌تان باشد تا در صورت بروز مشکل به شما در حفظ تعادل کمک کند. اگر آماده هستید دیگر زمان به آب زدن فرارسیده است. 

نکته: پیش از حرکت حتما توصیه‌های بازدید از تنگه را بخوانید تا تجربه بهتری از رودخانه‌نوردی در واشی داشته باشید.

کتیبه قاجار | Photo by : Unknown
Photo by : Unknown
تنگ واشی | Photo by : Unknown
Photo by : Unknown

دیدنی ها و تفریحات 

 اصلی‌ترین تفریح تنگ واشی رودخانه‌نوردی و آب‌بازی است؛ اما فرصت پیمودن دشتی سرسبز و مشاهده آبشار نیز برای‌تان فراهم خواهد بود. در ادامه دیدنی ها و تفریحات تنگه واشی را به ترتیبی که با آنها روبرو می شوید، به شما معرفی می کنیم.

1- آغاز مسیر

برای رفتن به واشی مسیر جاده فیروزکوه پیش روی شماست. پس از پیمودن جاده فرعی واشی، به پارکینگ تنگه می‌رسید. پارکینگ آخرین جایی است که می‌توانید با خودرو بروید. از پارکینگ حدود 800 متر تا ابتدای اولین تنگ پیاده می‌روید. با پیمودن این مسیر و قرار گرفتن در دهانه تنگ دیگر ناچارید به آب بزنید. برای عبور از تنگ بهترین پاپوش دمپایی‌های بندداری است که به آسانی از پا جدا نشوند. این دمپایی‌ها سبک هستند و مزیت‌شان نسبت به کفش این است که آب در آنها جمع نمی‌شود. از همان ابتدای روستای جلیزجند (که نزدیک ترین روستا به تنگه واشی است) تا پارکینگ، در مسیر خود فروشندگانی را می‌بینید که طرح‌های مختلفی از این دمپایی‌ها را با نرخ‌هایی بین 12 تا 25 هزار تومان می‌فروشند.

1- تنگ اول، تنگ واشی

مسیر تنگ اول که تنگ واشی نام دارد حدود 250 متر و به نسبت باریک است. آب ابتدا بسیار سرد به نظر می‌رسد و دقایقی طول می‌کشد تا پاهای‌تان به آن عادت کند؛ اما دیدن افرادی که به آب زده‌اند شما را هم راهی تنگ می‌کند. شما در این مسیر بر کف رودخانه ای پا می‌گذارید که پر از سنگ های ریز و درشت است و از میان جریان تند آب می‌گذرید. باید دقت کنید سنگ‌ها در جای خودشان محکم باشند. بهتر است اگر گروهی سفر می‌کنید دو به دو مسیر را طی کنید.

بسته به بارش فصلی و زمان بازدیدتان، آب از زانو تا کمر یک فرد با قد متوسط ممکن است بالا بیاید. نگران نباشید؛ خطر غرق شدن در میان نیست؛ اما لازم است بر سنگ‌های کف رودخانه با احتیاط قدم بگذارید تا لیز نخورید و مچ پای‌تان آسیب نبیند.

در روزهای تعطیل دهانه باریک این تنگ بسیار شلوغ است و با کمی صبوری باید از آن بگذرید. جلوتر مسیر باز می‌شود و شلوغی و تزاحم کمتری را احساس می‌کنید. اگرچه برخی همین سروصداها و حضور سرخوش آدم‌ها در اطراف‌شان را دوست دارند؛ اما اگر به دنبال آرامش بیشتر و لذت بردن از طبیعت هستید حتما در روزهای غیرتعطیل به تنگ واشی بروید.

در طول این تنگ فرورفتگی‌های غار مانندی را نیز می‌بینید که بالا رفتن از آنها به شرط احتیاط هیجان‌انگیز است. زمانی که دیگر کاملا به دمای آب عادت کرده‌اید تنگ واشی به پایان می‌رسد و به دشت گسترده ساواشی می‌رسید؛ اما گشت تابستانی ما هنوز تمام نشده است.

2- کتیبه تاریخی قاجار در دل تنگ واشی

در همان تنگ اول و با طی مسیری در حدود 150 متر به سنگ نگاره بزرگی برمی‌خورید که 185 سال از عمرش می‌گذرد و یادگار فتحعلی‌شاه، دومین شاه خاندان قاجار است. ابعاد کتیبه 6×7 مترمربع است و در ارتفاع قابل ملاحظه ای از سطح زمین در قسمتی از دیواره حک شده است که از آسیب باران و آب و آفتاب در امان باشد. البته عده‌ای با روی هم گذاشتن چند تخته سنگ، یک پلکان درست کرده‌اند تا پای کتیبه بروند و با آن عکس یادگاری بگیرند. همین رفت و آمدها هم باعث آسیب دیدن و ریختن کتیبه شده است. کتیبه را حجارباشی، نقاش باشی و معمارباشی به دستور فتحعلی‌شاه طی سه سال پدید آورده‌اند. بزرگ‌ترین نقش برجسته این کتیبه‌ فتحعلی‌شاه را در حال شکار گوزن نمایش می‌دهد و در اطراف او سه فرزندش عباس میرزا، علی‌قلی میرزا، علی‌نقی میرزا و همراهان در دشت ساواشی بصورت برجسته و بسیار ظریف کنده شده‌اند که آنها نیز سوار بر اسب با نیزه و کمان به شکار مشغولند. دور تا دور کتیبه نام حاضران و وقایع زمان فتحعلی شاه روایت شده‌ است. این نگاره یکی از سه کتیبه‌ قاجارها اطراف تهران است و دوتای دیگر را می‌توانید در چشمه‌علی شهر ری و تونل وانا در جاده هراز ببینید.

امید است پس از دو بار ثبت تنگ واشی به عنوان اثر ملی، مسوولان برای نصب قاب شیشه‌ای محافظ روی این کتیبه اقدام کنند. شاید نصب قاب شیشه‌ای از تخریب بیشتر کتیبه توسط هم‌میهنانِ یادگاری‌نویس جلوگیری کند.

3- دشت ساواشی

بعد از پشت سر گذاشتن تنگه واشی و بازدید از کتیبه قاجاری، به دشت وسیع و سرسبز ساواشی می‌رسید که 1700 متر طول دارد. شاید اینجا گرمای لذت‌بخش خورشید پای رفتن شما را سست کند. گرچه این روزها دیگر از آهوها و کل و میش‌ها که در تصویر کتیبه دیده بودید اثری نیست؛ اما همین سرسبزی، بسیاری را به توقف دعوت می‌کند و همه جا گروه‌هایی را می‌بینید که چادر و زیرانداز خود را پهن کرده‌ و به استراحت مشغولند. شما را دعوت می‌کنیم اسیر این وسوسه نشوید و استراحت را به برگشت موکول کنید زیرا با توقف و سرد شدن بدن‌تان، دوباره به آب زدن و تا پایان مسیر رفتن دشوارتر می‌شود؛ اما برای بسیاری از افراد این دشت پایان بازدیدشان است و از اینجا به بعد مسیر برای ماجراجویان، کنجکاوان و ورزشکاران خلوت‌تر می‌شود.

در ابتدای دشت، محلی‌ها با ایجاد یکی دو آلونک به تنگه‌نوردان خوراکی و سوغاتی مانند آلوچه و لواشک می‌فروشند. گاهی در این دشت، اهالی نوعی دوغ محلی می‌فروشند که در آن گیاهان معطر و خوش طعم آویشن، نعناع، کاکوتی ،پونه صحرایی و پونه جنگلی ریخته شده است. آش داغ محلی هم از چیزهایی است که پس از پشت سر گذاشتن سرمای رودخانه واقعا می‌چسبد. اگر در رفت یا برگشت قصد توقف داشتید در روزهای شلوغ یافتن مکان مسطحی که سایبانی از درخت‌ها داشته باشد کمی دشوار است و مناطق به نسبت صاف و مناسب را نیز محلی ها حصار کشیده‌اند و تقریبا بدون هیچ خدماتی برای استراحت هزینه دریافت می‌کنند. در این دشت یک سرویس بهداشتی هم وجود دارد؛ البته با وضعیت نامناسب. عبور از دشت ساواشی حدود 45 دقیقه طول می‌کشد و در طول آن تقریبا تمام لباس‌ها و بدن‌تان خشک می‌شود.

4- تنگ دوم یا تنگ سا

با پشت سر گذاشتن دشت ساواشی به تنگ سا می‌رسیم که از تنگ قبلی پهن‌تر و طولانی‌تر است. در اینجا آب ارتفاع کمتری دارد؛ اما ناچارید بار دیگر تجربه سرما، به آب زدن و خیس شدن لباس‌های‌تان را تکرار کنید که البته این بار آسان‌تر است و در پایانش طبیعت جایزه‌ای عالی برای‌تان پیش‌بینی کرده است. تنگه سا طبیعتی متفاوت با دیوارهای صخره‌ای تنگ اول دارد و روی دیواره‌هایش خزه و گیاهان مختلف روییده‌اند. از دیواره‌های آن در چند نقطه چشمه‌های آب جاری هستند و خود رودخانه آب زلال‌تر و تمیزتری دارد. تنگ 800 متر طول دارد و برخلاف تنگ اول، در برخی از نقاط نور خورشید به کف دره می‌تابد. بنابراین روی قسمت‌های خشک می‌توانید دقایقی استراحت کنید. در پیمودن این مسیر گاهی سرتان را بالا بگیرید و از میان دیواره‌های بلند به آسمان پاک و آبی بالای سرتان نگاه کنید.

تنگ واشی | Photo by : Unknown
Photo by : Unknown

5- آبشار تنگ واشی

در آخرین پیچ تنگ، صدای شرشر آب به وضوح به گوش می‌رسد و سپس ناگهان آبشار کف‌آلود و خروشان واشی روبروی‌تان آشکار می‌شود. این خنک‌ترین و دلچسب‌ترین پایان برای تنگ‌نوردی 2 ساعته شماست. درجه هوای این منطقه گاهی 20 درجه کمتر از دمای هوای تهران است. آبشار تنگ واشی ارتفاع چندانی ندارد و از ارتفاع 15 متری داخل یک استخر می‌ریزد. زیر آبشار یک حوضچه 50 مترمربعی تشکیل شده است که کم و بیش 1 متر عمق دارد. آب این حوضچه یا استخر طبیعی بسیار خنک است. این منظره همه را وسوسه می‌کند زیر آبشار بروند و طاقت خودشان را در برابر سرما و فشار آب محک بزنند. البته برخی ‌می‌گویند این فشار می‌تواند به مویرگ‌های مغز آسیب وارد کند. ما درستی‌اش را نمی‌دانیم؛ اما هیچ وقت هم نشنیدیم کسی آسیبی دیده باشد. خلاصه با خودتان است که زیر آب پرفشار آبشار بایستید یا نه؛ اما راستش چند ثانیه هم نمی‌شود زیر آن دوام آورد و از سرما نفس آدم بند می‌آید. کنار استخر آبشار، حاشیه‌ای سنگی وجود دارد که عده‌ای در آن مشغول استراحت هستند یا دودل‌ مانده‌اند که زیر آبشار بروند یا نه. اگر کنجکاو و ماجراجو هستید از حاشیه استخر در سمت چپ می‌توانید به پشت آبشار هم بروید.

برای بیشتر بازدیدکنندگان، این پایان مسیر رودخانه‌نوردی در تنگ واشی است و زمان بازگشت فرارسیده؛ اما طبیعت‌گردان و کوه‌نوردان حرفه‌ای ممکن است بخواهند به مسیر خود ادامه دهند زیرا پس از این آبشار نیز یک دشت سرسبز دیگر قرار گرفته است.

آبشار | Photo by : Unknown
Photo by : Unknown

6- کوهنوردی به سمت ارتفاعات سوادکوه

برخی از کوهنوردان برای تنوع دادن به برنامه خود، عبور از تنگ واشی را انتخاب می‌کنند و پس از رسیدن به آبشار با تعویض دمپایی خود با کفش به پیمایش ادامه می‌دهند. این مسیر که از سمت چپ آبشار آن را دور می‌زند، در نهایت با عبور از ارتفاعات فیروزکوه و دراسله به سوی سوادکوه می‌رود. پیمودن این مسیر حتما نیاز به راهنما و مسیریاب جی پی اس دارد؛ اما شما را به سوی طبیعتی بکر هدایت می‌کند که باتلاق، رودخانه، سد خاکی ساح و آبشار دراسله بخشی از زیبایی‌های آن هستند. در فصل بهار و تابستان این دامنه‌های سرسبز با چشمه‌های جوشان محل اسکان عشایر هداوند است که با خونگرمی پذیرای حضور شما می‌شوند. در ادامه، مسیر به کوه‌های آلاشت و منطقه سوادکوه استان مازندران منتهی می‌شود. این پیمایش با داشتن تجهیزات مناسب حدود 3 روز طول می‌کشد.

نمای تنگ واشی | Photo by : Unknown
Photo by : Unknown

7- سواری در تنگ واشی | راه حلی برای آنها که زود خسته می‌شوند

ابتدای مسیر یا در طول عبور از تنگ به محلی‌هایی برمی‌خورید که افسار اسب، قاطر یا سایر حیوانات باربر را در دست دارند. این چارپایان کسانی را که نمی‌خواهند خیس شوند یا نمی‌توانند در جریان آب حرکت کنند از تنگ عبور می‌دهند. در طول رودخانه نوردی‌تان احتمالا به این اسب‌ها برمی‌خورید؛ از آنها نترسید. با احتیاط از مسیرشان فاصله بگیرید و با ایجاد سروصدای ناگهانی باعث ترس‌شان نشوید. چه سوار بودید و چه پیاده خیال‌تان راحت باشد که آنها صدها بار این مسیر را پیموده‌اند و در حرکت‌شان به شما آسیبی نمی‌زنند. 

علاوه بر امکان سواری سبک و تفریحی، حضور این حیوانات به حمل بار افراد بومی و کسانی که دچار آسیب‌دیدگی پا یا خستگی شده‌اند کمک می‌کند.

هزینه سواری: نرخ اسب سواری از 30 تا 60 هزار تومان و الاغ سواری از 10 تا 40 هزارتومان است و در واقع به توافق شما با محلی‌ها و مسافتی که سوار می‌شوید بستگی دارد.

نکات مهم بازدید از تنگ واشی 

توجه به نکته‌های زیر کمک می‌کند از تفریح خود در کنار دیگران لذت بیشتری ببرید:

1) به هیچ وجه با دمپایی معمولی به رودخانه نروید زیرا آب بسادگی آن را همراه خود می‌برد و بدون پاپوش به دردسر می‌افتید.

2) کفش‌های معمولی کوهنوردی یا پیمایش، در عبور از رودخانه پر از آب و سنگین می‌‌شوند و حرکت با آنها دشوار است. اگر مچ پای‌تان آسیب ندیده و ضرورتی به استفاده از کفش مچدار ندارید بهترین پاپوش برای عبور از تنگ واشی دمپایی‌های پشت بسته یا بنددار استخری است. اگر می‌خواهید کفش بپوشید نوعی را انتخاب کنید که آب را در خود جمع نمی‌‌کند و با خیس شدن سنگین نمی‌شود.

3) خردسالان توانایی پیمودن رودخانه را ندارند. با آوردن آنها ممکن است به سلامت‌شان آسیب بزنید. پیمودن مسافت طولانی در ازدحام و آب سرد برای کودکان 8-9 ساله دشوار خواهد بود. با درنظر گرفتن شرایط بدنی کودک خود مقصد تفریح مناسب را انتخاب کنید.

4) درست است که آب تا شانه‌‌های شما بالا نمی‌آید و به کوله‌تان نمی‌رسد؛ اما احتمال به هم خوردن تعادل‌تان و افتادن در آب هست. بنابراین تا جای ممکن وسایل حساس به آب مانند گوشی تلفن، دوربین عکاسی و ... را همراه نبرید و یا در پوشش‌های ضدآب بسته‌بندی کنید.

5) با آنکه رودخانه‌نوردی می‌کنید؛ اما از آنجا که آب رودخانه خوراکی نیست بردن آب آشامیدنی را فراموش نکنید.

6) اگر میانه خوبی با شلوغی و ازدحام و سروصدا ندارید روزهای وسط هفته را برای بازدید تنگ واشی انتخاب کنید. 

7) به هشدارهای هواشناسی توجه کنید و در زمان بارندگی با توجه به احتمال وقوع سیل به تنگ واشی نروید.

8) حتما یک دست لباس اضافی همراه داشته باشید تا پس از بازگشت خود را خشک و لباس تان را تعویض کنید.

9) در انتخاب لباس به جنس پارچه دقت کنید که با خیس شدن سنگین نشود و یا با چسبیدن به بدن مانع حرکت‌تان نباشد. لباس‌هایی که زود خشک می‌شوند و یا لباس‌های تیره با الیاف مصنوعی انتخاب به نسبت خوبی هستند.

10) خوراکی بسته‌بندی خیس‌نشدنی را برای میان وعده همراه داشته باشید.

11) بهترین برنامه برای پیمایش بدون مواجه شدن با شلوغی جمعیت تنگ این است که صبح زود حرکت خود را آغاز کنید و برای ناهار به پارکینگ بازگشته باشید تا ناچار به حمل غذا در مسیر نباشید و پیش از اوج شلوغی از تفریح خود لذت برده باشید.

12) در تنگ از کناره‌های کم عمق‌تر حرکت کنید و مراقب دیگران باشید.

13) در عین آب بازی و تفریح بسیار محتاط باشید و به هیچ وجه یکدیگر را هل ندهید.

14) در دشت گروهی و منظم از محل‌های پاکوب عبور کنید و به طبیعت و مزارع آسیب نرسانید.

15) به هیچ وجه از درختان معدود و بوته‎ها برای روشن کردن آتش استفاده نکنید. طبیعت این دشت بسیار آسیب‌پذیر و در معرض تخریب است.

16) پیمودن تنگ به کسانی که دچار کاهش فشار خون در ارتفاعات می‌شوند یا بیماری دیابت دارند توصیه نمی‌شود. اگر می‌روید بسیار محتاط باشید و حتما کسی را همراه با خودتان ببرید که درصورت لزوم بتواند به شما کمک کند.

17) اشیایی مانند عینک طبی و آفتابی، ساعت یا وسایل همراه‌تان ممکن است داخل آب بیفتد و در جریان تند رودخانه گم شود. بنابراین تا جایی که می‌شود از بردن وسایل اضافی و گران‌قیمت خودداری کنید.

18) در بیشتر موارد افراد هنگام بازگشت در آب می افتند و یا دچار حادثه می شوند و این به خاطر خستگی و عجله برای زودتر رسیدن به ماشین است. در برگشت دستان همدیگر را بگیرید و با احتیاط بیشتری قدم بردارید.

19) در بخش‌های مختلفی که مسیر باریک می‌شود بویژه در روزهای شلوغ احتمال برخورد و تماس افراد با یکدیگر وجود دارد. این مساله برای خانم‌ها بیشتر آزاردهنده است مخصوصا زمانی که احساس کنند عمدی در کار بوده است. می‌توانیم با کمی دقت و مراعات اخلاق، سفر خود و دیگران را تلخ نکنیم.

20) این نکته می‌تواند نکته یکم و هزارم در هر سفری به طبیعت باشد. لطفا یک کیسه همراه داشته باشید تا تمام زباله‌هایی که تولید می‌کنید را در آن جمع کنید و با خود به شهر برگردانید. واقعا کسی در طبیعت نمی‌تواند پشت سر ما آدم‌ها ردپای‌ زباله‌های‌مان را دنبال و آنها را جمع کند. همچنین روستاییان نمی‌توانند زباله ده‌ها هزارنفر بازدیدکننده این تنگ را مدیریت کنند.

امکانات تنگه واشی

ابتدای بازدید از تنگ واشی محوطه پارکینگ قرار دارد که در آن این امکانات در دسترس شماست:

سرویس بهداشتی، سوپرمارکت، آلاچیق با سرویس پذیرایی و چای، فروشندگان دمپایی و صندل، نمازخانه

پس از پیمودن تنگ اول و پا گذاشتن به دشت نیز دو دکه فروش تنقلات وجود دارد که کم و بیش نیازهای مسافران را از توپ و راکت تا آلوچه و آش برآورده می‌کند.

همچنین یک کافه بین راهی در میان دشت ساواشی وجود دارد که سرویس مختصر صبحانه دارد همچنین یک سرویس بهداشتی نیز آنجا هست اما متاسفانه همانند بسیاری نقاط دیگر این سرویس برخلاف اسمش نه بهداشتی است نه آب دارد.
در مجموع به شما پیشنهاد نمی‌کنیم روی هیچ کدام از امکانات بین راهی دشت ساواشی حساب کنید. چون باز و بسته بودن آنها در زمان بازدید‌تان کاملا نامشخص است. بهتر است آنچه نیاز دارید در جاده، از آخرین روستا یعنی جلیزجند و یا در پارکینگ تهیه کنید. همچنین پیشنهاد ما این است که صبحانه را صبح زود در پارکینگ میل کنید؛ برای پیمودن تنگه تنقلات بسته‌بندی شده ضدآب همراه ببرید و پس از برگشت ناهار را با کمی تاخیر بخورید.

لوازم سفر

در نکته ها کم و بیش گفتیم چه ببرید و چه نبرید. این هم یک چک لیست برای مرور لوازم‌تان

بهترین زمان رفتن به تنگ واشی

مرداد ماه و در اوج گرما بهترین زمان رفتن به تنگ واشی است تضاد میان گرمای هوا و خنکی آب این مقصد را به بهترین گزینه برای تفریح و خوش‌گذرانی تبدیل می‌کند.

تابستان: طولانی بودن روز، گرمای هوا و خنک بودن دمای آب در این فصل بهترین شرایط را برای تنگ‌نوردی در واشی ایجاد می‌کند.

بهار و پاییز: اواخر بهار و اوایل پاییز آب هنوز چندان سرد نمی شود که نتوانید به آن پا بگذارید. شروع تنگ‌نوردی از ساعات آغازین روز به شما فرصت می‌دهد بدون عجله تنگ‌ واشی را ببینید و پیش از تاریکی به جاده اصلی بازگردید.

زمستان: در این فصل تنها کوه‌نوردان حرفه‌ای با تجهیزات مناسب می‌توانند به تنگ پا بگذارند و حضور در آن برای بازدیدکنندگان عادی خطرناک است و به هیچ وجه توصیه نمی‌شود.

چگونه به تنگ واشی برویم؟

آدرس: ایران، تهران، جاده فیروزکوه، جاده واشی، پس از روستای جلیزجند، تنگه واشی

1- از سمت تهران: جاده فیروزکوه را در پیش بگیرید. مسافت حدود 140 کیلومتر تا میدان اول شهر فیروزکوه را بپیمایید. سپس دوربرگردان را دور زده و در جهت عکسِ راهی که آمده‌اید حدود 2 کیلومتر پیش برانید تا به تابلوی جاده تنگه واشی در سمت راست خود برسید. با ورود به جاده واشی و پشت سر گذاشتن 10 کیلومتر به روستای جلیزجند و 4 کیلومتر بعد به پارکینگ تنگه واشی می‌رسید.

2- از سمت قائم‌شهر و فیروزکوه: پس از عبور از شهر فیروزکوه در کیلومتر دوم جاده فیروزکوه - تهران، به سمت راست و جاده تنگه واشی بپیچید.

اطلاعات بازدید از تنگ واشی

هزینه ورود

 در ورودی روستای جلیزجند از تمامی خودروها هزینه‌ای دریافت می‌شود که قرار است

 برای پارکینگ و نظافت محوطه تنگ واشی صرف شود. اگرچه شما هنگام ورود به پارکینگ و دیدن وضعیت نابسامان آنجا به این نتیجه می‌رسید که هزینه ورودی بیشتر محل درآمدی برای شورایاری روستاست تا ایجاد امکانات رفاهی مناسب برای بازدیدکنندگان.

موتور سیکلت: 2000 تومان

خودروی سواری: 7000 تومان

ون و مینی‌بوس: 35000 تومان

اتوبوس: 50000 تومان

نکته: قاعدتا در ازای ارایه قبض ورودی، شما می‌توانید خودروی‌تان را در پارکینگ پارک کنید؛ اما در روزهای شلوغ و با پیدا نکردن جای پارک ممکن است ناچار شوید 5000 تا 7000 تومان دیگر بابت پارک ماشین در زمین‌ها و باغ‌های حصارکشی شده اطراف بپردازید.

تعطیلات:

تنگ به عنوان یک فضای طبیعی تقریبا همیشه باز است و قانون مشخصی برای تعطیلی آن وجود ندارد.
اما در ایام عزاداری مانند 14 خرداد- رحلت امام خمینی (ره) 21 رمضان- شهادت امام علی (ع) 25 شوال- شهادت امام جعفر صادق (ع) 9-10 محرم- تاسوعا و عاشورای حسینی 28 صفر- رحلت پیامبر (ص) و شهادت امام حسن مجتبی (ع) اغلب نیروی انتظامی جاده ورود به تنگ واشی را می‌بندد و اجازه تردد به خودروهای غیربومی نمی‌دهد. بنابراین توصیه می‌شود در این زمان‌ها به تنگ واشی نروید زیرا احتمالا با راه بسته روبرو می‌شوید. 

نکته: تنگه واشی در ماه رمضان به جز ایام سوگواری و احیا باز است.

اگر زمانی به تنگ واشی رفتید و به هر دلیل با جاده بسته روبرو شدید. بازدید از روستای زیبای هرانده و غار بورنیک در فاصله نیم ساعتی جاده تنگ واشی می‌تواند انتخاب جایگزین شما باشد. برای آشنایی بیشتر اینجا را ببینید:

ورود به صفحه معرفی غار بورنیک

تنگ واشی | Photo by : Unknown
Photo by : Unknown

کمی بیشتر درباره تنگه واشی

تنگ واشی در نزدیکی شهر فیروزکوه قرار دارد و مسیر عبور رودی است که از کوه دیلم سرچشمه می‌گیرد. میان دیواره‌های طرفین تنگ واشی فاصله کمی وجود دارد و گاهی تا حدود 2 متر باریک می‌شود. با توجه به این فاصله‌ کم، برخی شکل‌گیری تنگ واشی را ناشی از ایجاد یک گسل در این منطقه می‌دانند. ارتفاع دیواره ها در این تنگ گاهی به ۱۰۰ متر هم می‌رسد. "ساواشی" در زبان آذری به معنای "برخورد و تلاقی" است و گمان می‌رود به علت کم بودن فاصله‌ دیواره‌ها و رو در رو شدن و برخورد افراد هنگام عبور از میان آنها این نام را بر تنگ گذاشته‌اند. البته "واش" در زبان مازندرانی به معنای چمن است و برخی نیز نام این تنگ را برگرفته از کلمه واش می‌دانند.

عده‌ای می‌گویند تنگه ساواشی مالک خصوصی دارد و از سال ۱۲۷۵ در مالکیت حاجی اسفندیار حامدی سنگسری، علی آقا حامدی اسفندیاری و سیامک حامدی بوده است؛ اما تا آنجا که تحقیق کردیم این روزها شورایاری روستای جلیزجند بازدید از تنگه‌ها را مدیریت می‌کند. علاقه‌مند هستیم اگر اطلاعات بیشتری دراینباره دارید با ما به اشتراک بگذارید.

دشت سا | Photo by : Unknown
Photo by : Unknown

دغدغه های کارناوالی

جلیزجند در دهانه تنگه واشی، روستايی‌ست با گيلاس و آلبالوهای درشت و آبدار كه بیشتر اهالی‌اش كشاورز و دامدار هستند. تا قبل از حضور گردشگران در تنگ واشی، مردم اين منطقه به دام‌پروری و صيفی‌كاری مشغول بودند و بیشتر سیب‌زمینی می‌کاشتند؛ اما حضور انبوه و بیش از ظرفیت گردشگران و برگزاری تورهای بی‌حساب و قرق تنگ واشی با اتوبوس و مینی‌بوس موجب شده است بسیاری از باغ‌های دهانه تنگ به زمین‌های بایر برای پارک ماشین در روزهای آخر هفته تبدیل شوند و محلی‌ها نیز باغداری را رها کرده و دست‌فروشی کنند. گذشته از آنکه از نهادهای نظارتی و مجوزدهندگان برگزاری تور انتظار می‌رود ظرفیت مسافرپذیری و توان اکولوژیک یک جاذبه را درنظر بگیرند شورایاران و متولیان روستا نیز باید درنظر داشته باشند اگر درآمد بدست آمده به شکل درستی مدیریت شود می‌تواند به توسعه روستا کمک کند و همانند برخی روستاهای معدود ایران آن را به یک جاذبه اقامتی توریستی تبدیل کند تا اهالی در کنار حفظ سنت‌های زندگی روستایی از حضور گردشگران به شکل بهتری بهره ببرند.

سخن آخر

خیلی از ما حداقل یکبار تنگه واشی رفته‌ایم. آنها که قدیم‌تر رفته‌اند خاطراتی از خلوتی و صفا و بکر بودن آن دارند و آنها که تازگی می‌روند با شلوغی و هیجان آدم‌ها به وجد می‌آیند. خنکی این تنگ در تابستان‌های گرم، تجربه پرچالش عبور از رودخانه و فرصت آب بازی همه را به شوق می‌آورد. امیدواریم با رعایت توصیه‌های این مطلب شما هم یک سفر فراموش‌نشدنی و خوش خاطره را به تنگ واشی تجربه کنید. خوشحال می‌شویم اگر تازگی به تنگ واشی رفته‌اید تجربه‌تان را با ما به اشتراک بگذارید. شلوغ بود یا خلوت؟ تمیز بود یا نه؟ توانستید تا آبشار تنگ را ادامه دهید یا در دشت ساواشی متوقف شدید؟ راستی اگر ریسک کرده‌اید و بین آب‌های رودخانه عکس گرفته‌اید برای ما هم بفرستید.

ورود به آلبوم عکس‌های اعضای کارناوال

امتیاز نقد و بررسی کارناوال

نقاط قوت

  • امکان رودخانه‌نوردی کم‌خطر برای غیرحرفه‌ای‌ها
  • نزدیک بودن به تهران
  • خنکی در فصل بهار و تابستان

نقاط ضعف

  • نداشتن سرویس بهداشتی مناسب
  • اختصاص ندادن هزینه های دریافتی به ایجاد امکانات برای بازدیدکنندگان
  • صدور مجوز برگزاری تورهای متعدد و بدون توجه به ظرفیت و تحمل بوم زیست و طبیعت منطقه
نکات کلی
تنگه واشی فیروزکوه






نقشه و مسیریابی
تنگه واشی فیروزکوه












X