
مهسا محرابی
نویسنده ارشد کارناوال
انتشار
15 آذر 1395
به روز رسانی
15 شهریور 1398
باستان شناختی های بخش نیمبلوک قاینات در خراسان جنوبی منجر به کشف ابنیه تاریخی، مساجد، سازههای آبی، حمام و پل متعلق به دوران پیش از تاریخ، تاریخی و اسلامی شد.
آن طور که ایسنا به نقل از روابط عمومی پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، سرپرست پروژه بررسی باستانشناختی بخش «نیمبلوک قاینات» خراسان جنوبی، در رابطه با این خبر این طور صحبت کرد:
در پروژه میدانی بررسی باستان شناسی بخش نیمبلوک قاینات ۱۰۳ اثر جدید شناسایی شد و تعداد کل آثارکشف شده از این بخش به ۱۲۳ اثر رسید.
او در مورد این آثار کشف شده گفت که اکثر این کشفیات در دسته ی ابنیه تاریخی، محوطهها، سنگنگاره و آثار طبیعی جای می گیرند و در این باره گفت:
ابنیه تاریخی علاوه بر مساجد، بیشتر محدود به سازههای آبی مانند آسیاب، حوض انبار ، آب انبار، حمام و پل است.
آن طور که او می گوید، در میان کشفیات این محوطه، آثار دفاعی مانند قلعه ها نیز به چشم می خورد.
آن طور که عنانی می گوید، حفاظت و پایداری ابنیه تاریخی در محدوده بخش نیمبلوک، بیشتر از هر چیز تحت تاثیر زلزله سال ۱۳۴۷ دشت «بیاض» است. او در این باره می گوید:
این زلزلهها ویرانی زیادی به بار آورد به گونهای که در هیچ روستایی در این منطقه بافت معماری باقی نمانده است.
این باستان شناس افزود :
مطالعات اولیه این آثار از دوران پیش از تاریخ به ویژه پارینه سنگی میانی، کالکولیتیک و برنز، تاریخی، اسلامی اولیه، میانی و متاخر سکونت در این منطقه را تایید میکند.
با توجه به صحبت های عنانی، بررسی های انجام شده روی داده های سفالی حاکی از آن است که فرهنگهای مناطق همجوار مانند فلات مرکزی، هاراپا و درهسند در برخی از محوطههای منطقه در هزارههای سوم پیش از میلاد تاثیر گذاشته است.
او در ادامه بیشتر در مورد وضعیت اکولوژیکی و زیست محیطی نیمه غربی بخش نیمبلوک توضیح می دهد و می گوید به دلیل تراکم بیشتر آثار شناسایی شده وضعیت بهتری دارند. او ادامه می دهد:
این بخش در نیمه غربی با شهرستانهای سرایان و فردوس که رشته کوه مرتفع سیاه کوه مرز بین آنها را تشکیل میدهد، همجوار است .
عنانی می گوید این عارضه طبیعی خود باعث شکلگیری بهتر آب و هوای منطقه و در ادامه شکلگیری استقرارها در این منطقه شده است.
او افزود:
یکی از آثار مهم این منطقه شهر فارس است که در سفرنامهها و آثار مختلف تاریخی مانند «صوره الارض اثر ابن حوقل»، «اصطخری»، «مقدسی» و این اواخر «لسترنج» تحت عنوان شهر فارس یا بیابان فارس از آن نام برده شده و با توجه به این آثار میتوان محدودهای در حدود شرق و شمال شهر خضری دشت بیاض را برای آن در نظر گرفت.
این باستان شناس گفت:
آثار کشف شده در این محوطه میتواند به باستان شناسان در زمینه مکاننگاری دقیق شهر فارس کمک کند.
دیدگاه جدید







