کارناوالِ جدید رو دیدی؟
ببینم arrow_back
با احساس بخوان؛ هنگامی که گوش جان می سپاری به این نوا.. بچه ها از مدرسه تعطیل شده اند و فریاد زنان می دوند به سوی پارکی آن رو به رو. با بازی و هیاهویشان موسیقی زندگی می نوازند، ساز امید می زنند.. یکی تاب می خورد.. یکی تاب می دهد.. تعدادی سوار بر چرخ و فلک و برخی لی لی بازی می کنند. تمام عشق شان این است که بعد از مدرسه دقایقی را اینجا بازی کنند. یکی نگران آن است که مادرش از دیر آمدنش به منزل عصبانی نشود و دیگری اما آزاد تر است و حساسیت رویش کمتر. بازی کامروایشان می کند. فعالیت بدنی احساس سر خوشی و رضایت مندی به کودکان می دهد و باعث می شود صدایی که می شنوید جذاب تر باشد. به آنچه دوست دارند می پردازند در این نوا و تو صدای شادیشان را می شنوی. مقررات را خودشان وضع می کنند و با این کار احساس استقلال و هویت می کنند. کشف می کنند، تجربه می کنند و می آموزند آنچه را که می خواهند. صدای این موجودات عاطفی را بشنو. شاید خوشحال اند از اینکه کسی صدایشان را می شنود و لذت می برند. ببین.. تصور کن یکیشان چطور بازی اش را با دوستانش تجزیه و تحلیل می کند.ابه دنبال آرزوهایشان می دوند به این سو و آن سو. تشنج‌هایشان کاهش یافته و از بین می رود در هیاهوی بازی شان.ماهر شده اند در بازیگوشی و انرژی زیادشان را تخلیه می کنند. دیگری را ببین چگونه در خیال خود فرو رفته و فکر می کند ناجی دختر بچه ی هم بازی اش است.احتمالا او را پرنسس خود می داند. باید به آنها اجازه داد خلاقیت به خرج دهند. کاش کنار این همه شیطنت، کودکان منظمی در خانه شان بوده و مادرشان را اذیت نکنند! :) بشنو نوای انرژی مثبت را و از آرامش کودکان الهام بگیر که چگونه در زمان حال سرخوش اند. پر فعالیت و پر جنب و جوش کودکی می کنند و با صدای کودکانه شان و با زبان خودشان می گویند فردایی در کار است. فردایی که آن را خواهیم ساخت.
دیدگاه ها : 5
account_circle
email

لطفا منتظر بمانید ....

X