از سال های بسیار پیش، مومیایی کردن در میان مردمان باستان رایج بود و در هر زمان به دلایل مختلف صورت می گرفت. در دو هزار سال پیش مصری ها بدن افراد بلندمرتبه را مومیایی می کردند تا آن ها را برای ورود به زندگی پس از مرگ آماده سازند. زمین چرخید و سال ها گذشت، عمل مومیایی کردن منسوخ نشد اما نیافت و اهداف آن تغییر کرد. زمانی پدری برای حفظ دختر کودک سالش، جسدش را مومیایی کرد و در جایی دیگر مردمانی برای حفظ رهبرشان بدن او را مومیایی کردند.

ولادیمیر لنین یکی از رهبران سیاسی و متفکران انقلابی قرن بیستم است که انقلاب 1917 روسیه را هدایت کرده و نخستین رهبر دولت جماهیر شوروی بود. او برای انقلاب سال 1917، سال های بسیاری را در تبعید و از راه دور به رهبری مردم روسیه پرداخت.

لنین در سال های آخر زندگی خود چندین سکته را تجربه کرد که سلامتی او را به کلی تحت تأثیر قرار داد. نخستین بار در سال 1918 بود که صدمات بسیار به جا گذاشت اما با این وجود زنده ماند. وضعیت بیماری جسمانی او کماکان ادامه داشت وضعیت آن که در ماه می 1922 سکته مغزی دیگری را گذراند و این بار آسیب ها به قدری بودند که درمان نشد. در دسامبر همان سال، از قسمت راست بدن فلج شد و این اتفاق او را از دنیای سیاست دور کرد.

سومین سکته مغزی لنین در تاریخ 23 مارچ 1923 رخ داد و لنین را گنگ و بیمار بر روی تخت باقی گذاشت. در نهایت او در سن 53 سالگی و در تاریخ 21 ژانویه 1924 از دنیا رفت. پس از مرگ لنین، بدنش را مومیایی کردند و در موزه لنین به نمایش عموم درآوردند.

امروزه همچنان بدن این رهبر کمونیستی در موزه لنین، مسکو و در معرض دید عموم قرار دارد.

آثار باستانی و نفیس معرفی شده در کارناوال را بخوانید: گنجینه های ایران و جهان

همچنین می توانید درباره برخی از جالب ترین بقایای تاریخی جهان در زیر بخوانید:

روزالیا لومباردو | مومیایی زیبای خفته

بوسه ابدی عشاق ایرانی در تپه حسنلو

اسکلت زن باردار ۴۰۰۰ ساله

قدیسه فرانسوی | رازهای جسدی سالم بعد از ۱۳۷ سال

اولین چشم مصنوعی دنیا در شهر سوخته

مرد نمکی ۱۷۰۰ ساله در موزه ایران باستان