جامی سیمین در موزه ایران باستان تهران به نمایش گذاشته شده که تصویر دو بانو با لباسی جالب بر روی آن دیده می شود.
در یکسوی جام، بانویی با موهای کوتاه و سری نیم رخ ایستاده و پیراهنی بلند به تن دارد. طرح این پیراهن به صورت شرابه های آب یا شراره های آتش است ( البته برخی آن را برگی شکل گفته اند). در طرف دیگر جام، بانویی با همین آرایش لباس به صورت نشسته قلم کاری شده و تفاوتش با دیگری در نوع آرایش موهاست، وی گیسوانی بلند و آرایش شده و سربندی به سر دارد.
در بالا و پایین ظرف نواری مزین به نقوش نیم دایره ای و یک ردیف کتیبه به خط پروتوعیلامی ( پیش عیلامی) وجود دارد.
پس از تحویل این جام به موزه، مرحوم محسن مقدم تصمیم به ترجمه کتیبه این جام گرفتند، چند ماه بعد پروفسور والتر هینتس ( ایران شناس آلمانی ) به ایران سفر کرده و در جریان خواندن کتیبه جام سیمین مرودشت قرار گرفت. وی پس از ترجمه ی آن جام را متعلق به الهه " ناروندی " ( ایزد بانوی پیروزی عیلام باستان ) و كاهنه ی "کوری ناهیتی" دانست.
مضمون این کتیبه اینچنین بود:

"یاری کن، الهه یاری کن، من کوری ناهی تی، اهداکننده آشامیدنی نذری برای پروردگار، این بخشنده پاداش نیک خیر و برکت، ای الهه مقدس نازل شو، لطف و مرحمت الهی پیوسته باید به برپادارنده معبد ارزانی شود، یاری کن تو این جام را که از سوی یک بنده برگزیده اهدا شده، برای وی روز به روز مقدس دار"

این جام که به " جام سیمین مرودشت" نیز معروف است متعلق به 2200 پ. م یعنی دوره ی عیلام کهن است.

قدمت: 2200 پیش از میلاد (دوره عیلام کهن)

جنس: نقره قلمکاری شده

قطر دهانه: 9 سانتی‌متر

قطر کف: 10/5 سانتی‌متر

ارتفاع: 20 سانتی‌متر

محل کشف: جلیل آباد، مرودشت فارس

سال کشف : 1345شمسی

محل نگهداری: موزه ایران باستان ( تهران )