تاج پهلوی

تاج پهلوی، تاج مورد استفاده رضاخان و محمدرضا پهلوی است که برای ساختش از تاج پادشاهان ساسانی الهام گرفته شده است. تا پیش از این سلسله و به مدت صد سال پادشاهان قاجار از تاج کیانی در تاج‌گذاری‌های خود استفاده می‌کردند، اما رضاخان که نمی‌خواست از تاج کیانی استفاده کند، دستور به ساخت تاج پهلوی داد. تاج پهلوی که به شکل تاج‌ شاهان ساسانی طراحی شده، ویژگی های عمده و نمادین تاج های این امپراتوری داراست. نمادهای عمده تاج شاهان ساسانی وجود کنگره، انوار، بال های برافراشته، هلال ماه و ... است که هر کدام به بخشی از ویژگی های شاهنشاهی اشاره داشتند. به طور مثال بال های افراشته نماد ایزد بهرا بوده و اکثر شاهان پس از پیروزی در جنگ های خود آن را به بالای تاج می افزودند. یا به طور مثال می توان به کنگره های تاج اشاره کرد که نشان از رابطه میان خدا و شاه داشتند. وجود انوار خورشید بر بالای تاج نیز نمادی از الهی بودن شاهان ساسانی بود.

تاج پهلوی از چهار طرف به صورت کنگره‌های پله‌دار ساخته شده است که در زیر کنگره جلویی تاج، یک خورشید با شعاع‌های الماس و یک نگین الماس زرد در وسط آن دیده می‌شود. در بالای کلاه نیز یک جقه پایه‌دار اسلیمی، پر قو و نگین درشت زمرد به چشم می‌خورد. برای ساخت این تاج از طلا و نقره استفاده شده که مزین به الماس‌های قیمتی برلیان‌، نگین‌های درشت زمرد، یاقوت کبود و مروارید است. به طور کلی 3380 قطعه الماس، 5 قطعه زمرد، 2 قطعه ياقوت کبود و 368 مرواريد غلطان جور در ساخت تاج پهلوی به کار رفته است. امروزه این تاج به عنوان جواهرات ملی در خزانه جواهرات ملی واقع در بانک مرکزی نگه‌داری می‌شود.

دوره تاریخی: پهلوی

زمان ساخت: 1304

سازنده: سراج‎‌الدین جواهری و امیر بخارا

جنس: طلا و نقره، مزین به الماس برلیان، زمرد، یاقوت کبود و مروارید. 

وزن تاج: با قسمت مخملی کلاه حدود 2.80 کیلوگرم

محل نگهداری: موزه جواهرات ملی، تهران

#گنجینه های تاریخ ایران و جهان را با کارناوال بشناسید.